อยากเป็นครู

                                             เมื่อเยาว์วัยฉันฝันที่จะเป็นครูสอนเด็กตัวเล็ก ๆ 

                                             ในความคิดของฉัน   “ครู”  เป็นบุคคลสำคัญอันดับแรกที่จะช่วยสร้างคน สร้างชาติยิ่งสังคมยุคใหม่พ่อแม่ต้องดิ้นรนทำมาหากิน ส่งผลให้มีเวลาดูแลลูกๆ น้อยลงครูจึงต้องทำงานหนักขึ้นอีกหลายเท่า นอกจากจะสอนหนังสือแล้ว

ครูยังต้องเป็นพ่อแม่คนที่ 2 คอยอบรมสั่งสอนประคับประคองให้เด็กเติบโตเป็นกำลังสำคัญของประเทศในวันข้างหน้า ต้องยอมรับว่าครูในอดีต มีความรู้ทางจิตวิทยาการเรียนการสอนน้อย ผู้เรียนได้รับการเรียนรู้จากครูที่มีความรู้มีคุณธรรมและจริยธรรมที่ดีงาม มีเทคนิควิธีการสอนที่ถูกต้องและเหมาะสม ก็เป็นโชคดีของผู้เรียน หากพบกับข้าราชการครูที่มีคุณสมบัติต่างไปจากนี้ จะสร้างความลำบากใจให้กับผู้เรียน มีอุปสรรคปัญหาในการรับการเรียนรู้ เมื่อกล่าวมาถึงตรงนี้ทำให้ผู้เขียนได้มองเห็นถึงความแตกต่างในเรื่องภาพ พจน์ของครูในอดีตและปัจจุบันซึ่งเกิดจากความเปลี่ยนแปลงของสังคม เห็นได้จากข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์ซึ่งมีให้เห็นกันบ่อยครั้งถึงความเปลี่ยน แปลงในการวางตัวและการปฏิบัติตนของครูที่มีต่อศิษย์ จากข่าวที่เกิดขึ้นซึ่งมักจะออกมาในแง่ลบ ทำให้ภาพพจน์ของครูที่เคยเป็นผู้ให้โดยมิหวังผลกลายมาเป็นผู้ที่คอยหาแสวง ประโยชน์จากศิษย์โดยมิชอบ ถึงแม้ว่าครูที่มีพฤติกรรมดังกล่าวจะเป็นเพียงส่วนน้อยแต่สิ่งนี้ก็สามารถ สร้างความเสื่อมเสียต่อสถาบันครูได้ไม่น้อยและทำให้ผู้คนเสื่อมความนับถือใน ตัวครูไปด้วย

"ครูที่ดี คือครูที่มอบความรู้ ไม่ปิดบังความรู้ สอนโดยไม่หวังอามิสสินจ้าง หวังดีกับศิษย์ และต้องเป็นที่ปรึกษาที่ดีของศิษย์ เป็นทั้งพี่เลี้ยงและพ่อแม่ ซึ่งครูในดวงใจของหนูคือพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ครั้งหนึ่งขณะตามเสด็จฯพระองค์ ทรงมีพระกระแสรับสั่งกับเหล่านักเรียนที่ท่านทรงสอนว่า เรียนอะไรก็แล้วแต่ ขอให้ตั้งใจเรียนจริง ซึ่งดิฉันก็น้อมนำกระแสพระราชดำรัสดังกล่าวมาปฏิบัติทุกวันนี้"